Αρχική σελίδα
 

 
sindrome del tunnel carpale
Hilterapia editorial staff, dott. Franco Marchetti

Ένα από τα κύρια νεύρα που κατευθύνονται στο χέρι, το μέσο νεύρο, στο ύψος του καρπού διέρχεται μέσα από ένα είδος σωλήνα, μαζί με τους εννέα τένοντες που επιτρέπουν την κάμψη των δαχτύλων.

Αυτός ο σωλήνας, το κανάλι του καρπού, είναι ανελαστικός και αποτελείται από τρία οστικά τοιχώματα σκεπασμένα από μια “οροφή” ινώδους σύστασης. Κατά συνέπεια, εάν στο εσωτερικό του παρατηρηθεί αύξηση της πίεσης (γεγονός που μπορεί να συμβεί εξαιτίας της διόγκωσης του συνδέσμου που καλύπτει το κανάλι ή των τενόντων που διέρχονται στο εσωτερικό του), το νεύρο υποφέρει.

Αυτό είναι το φαινόμενο που προκαλεί την εμφάνιση των συμπτωμάτων του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Πρόκειται για μια συνήθη πάθηση, αναμφισβήτητα το πιο συχνό από τα λεγόμενα σύνδρομα παγίδευσης περιφερικών νεύρων, ειδικά στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Σε γενικές γραμμές, τα συμπτώματα του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα ξεκινούν σταδιακά, συνήθως με ένα ενοχλητικό μούδιασμα του αντίχειρα, του δείκτη και του μέσου, που παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια της νύχτας ή μετά από μια κουραστική χειρωνακτική δραστηριότητα.

Ο λόγος για τον οποίο εμφανίζεται τη νύχτα είναι απλός: όσο είναι κανείς ξαπλωμένος στο κρεβάτι παρατηρείται αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος, με αποτέλεσμα την εμφάνιση οιδήματος, το οποίο αν και συνίσταται στη διόγκωση λίγων μόλις χιλιοστών, είναι δυνατόν να προκαλέσει συμπίεση του νεύρου, λόγω του περιορισμένου διαθέσιμου χώρου.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα περιλαμβάνουν το μούδιασμα και την αίσθηση ότι το χέρι έχει “αποκοιμηθεί”. Μπορεί να εκδηλωθούν όταν κανείς κρατά το ακουστικό του τηλεφώνου ή όταν οδηγεί. Πρόκειται για έναν πόνο που από τον καρπό αντανακλά στην παλάμη, από την πλευρά του αντίχειρα και των τριών πρώτων δαχτύλων, και ενδέχεται να ανεβαίνει και κατά μήκος του βραχίονα.

Εάν η κατάσταση προχωρήσει, είναι δυνατόν να εμφανιστούν και άλλα συμπτώματα, όπως μυϊκή αδυναμία με την τάση να πέφτουν τα αντικείμενα από το χέρι και συνεχής απώλεια της ευαισθησίας των δαχτύλων, σημάδι μιας αρκετά προχωρημένης βλάβης.

Hilterapia editorial staff, dott. Franco Marchetti Διαβάστε περισσότερα...
Hilterapia editorial staff,dott. Franco Marchetti

Το διάστρεμμα συμβαίνει όταν ένας έμμεσος τραυματισμός αναγκάσει την άρθρωση να εκτελέσει μια υπερβολική κίνηση, σε σχέση με τη συνήθη κινητικότητά της, με συνέπεια την υπερβολική καταπόνηση των αρθρικών δομών και την πιθανή πρόκληση βλάβης στον αρθρικό θύλακα και τους συνδέσμους. Ιδιαίτερα εκτεθειμένοι στον κίνδυνο να υποστούν διάστρεμμα είναι η άρθρωση του γονάτου, ο αστράγαλος, ο αγκώνας, τα δάχτυλα και η σπονδυλική στήλη.


Μιλάμε για διάστρεμμα 1ου βαθμού, ή “γύρισμα”, όταν διαπιστώνεται απλή διάταση των συνδέσμων ή του αρθρικού θύλακα.

Η βλάβη είναι ελάχιστη και παρατηρούνται μόνο μικρές ρήξεις ορισμένων ινωδών ιστών.
Στο διάστρεμμα 2ου βαθμού υφίσταται μερική ρήξη του αρθρικού θύλακα και των συνδέσμων, ενώ στο διάστρεμμα 3ου βαθμού υπάρχει ολική ρήξη αυτών των δομών.

Προφανώς, η σοβαρότητα των συμπτωμάτων είναι ανάλογη της βαρύτητας του τραυματισμού. Ο πόνος μπορεί να μη γίνει άμεσα αντιληπτός τη στιγμή του τραυματισμού, ειδικά αν συμβεί κατά τη διάρκεια μιας έντονης δραστηριότητας, ωστόσο, εμφανίζεται στη συνέχεια και τείνει να επιδεινώνεται με την κίνηση. Στην περίπτωση διαστρέμματος 1ου βαθμού ο πόνος είναι, γενικά, πιο ήπιος και μπορεί να υπάρχει ελαφρύ οίδημα.

Η διόγκωση της άρθρωσης είναι ένα ακόμη τυπικό σύμπτωμα του διαστρέμματος. Συχνά συνοδεύεται από εκχύμωση (μελάνιασμα), που οφείλεται στη διαρροή αίματος στους ιστούς μετά τον τραυματισμό. Ορισμένες φορές, στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, παρατηρείται και η έκχυση αίματος στο εσωτερικό της άρθρωσης (αιμάρθρωμα). Υφίσταται περιορισμός της λειτουργικότητας και σύσπαση των μυών, φαινόμενο που δρα αναλγητικά, δηλαδή με σκοπό τη μείωση του πόνου.

Όταν οι σύνδεσμοι έχουν υποστεί κάκωση, και δεδομένου ότι ο ρόλος τους είναι η διατήρηση της σταθερότητας της άρθρωσης, μπορεί να παρατηρηθεί  μια αύξηση του εύρους των παθητικών κινήσεων, η οποία, αν η κάκωση δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα, μπορεί να εξελιχθεί σε πλήρη αρθρική αστάθεια, ανάλογα με την έκταση του τραυματισμού.

Διαβάστε περισσότερα...
Hilterapia editorial staff, dott. Franco Marchetti

Το αυχενικό σύνδρομο είναι μια πάθηση εξαιρετικά συνήθης, που οφείλεται στον προοδευτικό εκφυλισμό των σπονδύλων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, που συνοδεύει τη φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων που παρεμβάλλονται μεταξύ των σπονδύλων. 

Συνήθως εκδηλώνεται μετά την ηλικία των 40 ετών και, παρόλο που προσβάλλει τόσο τις γυναίκες όσο και τους άντρες, παρουσιάζεται πιο πρόωρα στους άντρες. Οι αλλοιώσεις των σπονδύλων, όπως ο σχηματισμός οστικών προεκβολών (οστεοφύτων) στην επιφάνειά τους, μπορεί να προκαλέσει συμπίεση και ερεθισμό των νευρικών ριζών που αναφύονται από τον νωτιαίο μυελό και εξέρχονται από τη σπονδυλική στήλη.

Τα συμπτώματα της αυχενικής αρθροπάθειας περιλαμβάνουν ακαμψία του λαιμού και πόνο, ο οποίος μπορεί να επιδεινωθεί με την εκτέλεση δραστηριοτήτων σε κάθετη θέση.

Ο πόνος αρχικά είναι ήπιος, αλλά προοδευτικά τείνει να επιδεινώνεται και με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να γίνει σοβαρός και ανυπόφορος. Άλλα χαρακτηριστικά του πόνου είναι οι αντανακλάσεις του: συνήθως ακτινοβολεί στους ώμους και τους βραχίονες, ενώ μερικές φορές μπορεί να συνοδεύεται από άλλες ενοχλήσεις προκαλούμενες από την αντανάκλαση των νευρικών ριζών, όπως το μούδιασμα στους βραχίονες και στα χέρια, την απώλεια της αίσθησης και αδυναμία.

Περιστρέφοντας το κεφάλι, είναι δυνατόν να παρατηρηθούν τριξίματα στο λαιμό, ενώ κάποιες φορές μπορεί να εκδηλωθεί πονοκέφαλος, συνήθως στην πίσω πλευρά του κεφαλιού.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Epicondilite
Hilterapia editorial staff,dott. Franco Marchetti

Η επικονδυλίτιδα χαρακτηρίζεται από τη φλεγμονή των τενόντων των μυών του αντιβραχίου, που προσφύονται στο ύψος του αγκώνα. Η φλεγμονή μπορεί να πλήξει είτε τους έξω πλάγιους τένοντες (έξω επικονδυλίτιδα, ο γνωστός “Tennis Elbow”), είτε την εσωτερική πλευρά του αγκώνα (έσω επικονδυλίτιδα), και οφείλεται στην υπερβολική χρήση των μυών του βραχίονα.

Αυτή η τενοντίτιδα λόγω υπερβολικής καταπόνησης είναι συνήθης σε όσους παίζουν τένις, αλλά μπορεί να προκληθεί και από άλλες δραστηριότητες που απαιτούν έντονη προσπάθεια στο ύψος του αγκώνα. Ο πόνος εντοπίζεται συνήθως στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά του αγκώνα και μπορεί να ακτινοβολεί προς τα κάτω, κατά μήκος του αντιβραχίου μέχρι τον καρπό.

Προφανώς, ο πόνος εντείνεται όταν ασκείται πίεση στην προσβεβλημένη περιοχή, κατά την κίνηση του καρπού ή όταν εκτελούνται διάφορες χειρονομίες, ακόμα και κοινότυπες, όπως η χειραψία. Επιπλέον, εξαιτίας της επικονδυλίτιδας, η δύναμη της λαβής του χεριού τείνει να εξασθενεί. Εάν ο πόνος δεν αντιμετωπιστεί, είναι δυνατόν να επιδεινωθεί και με το πέρασμα του χρόνου να είναι αισθητός ακόμα και κατά την ανάπαυση.


Διαβάστε περισσότερα...
ernia del sico
Hilterapia editorial staff, dott. Franco Marchetti

Μια από τις σημαντικότερες αιτίες οσφυοϊσχιαλγίας είναι η κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Πρόκειται για μια κατάσταση που οφείλεται στην αλλοίωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, οι οποίοι παρεμβάλλονται μεταξύ των σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι μαξιλαράκια που αποτελούνται εξωτερικά από ένα παχύ στρώμα ινώδους ιστού (τον λεγόμενο ινώδη δακτύλιο), το οποίο εσωτερικά περιέχει μια ζελατινώδη “γέμιση” (τον πηκτοειδή πυρήνα). Δρουν σαν αμορτισέρ, απορροφώντας τους κραδασμούς και τις πιέσεις που ασκούνται στους σπονδύλους και, συνεπώς, ιδιαίτερα οι δίσκοι της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, εκτίθενται σε αξιοσημείωτες καταπονήσεις.

Γι’ αυτό το λόγο, είναι δυνατόν να επέλθει ρήξη του ινώδους δακτυλίου και ένα τμήμα του πηκτοειδούς πυρήνα να προσπαθεί να εξέλθει, ασκώντας πίεση προς τα έξω. Εάν το τμήμα αυτό του πηκτοειδή πυρήνα έρθει σε επαφή με τις νευρικές ρίζες, που εκφύονται από τον νωτιαίο μυελό και εξέρχονται από τη σπονδυλική στήλη περνώντας δίπλα από τους δίσκους, τότε αυτές δέχονται πίεση και το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση πόνου που ακτινοβολεί κατά μήκος της πορείας του νεύρου (στην περίπτωση ενός οσφυϊκού δίσκου πρόκειται για την κλασική ισχιαλγία).

Παρόλο που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η δισκοκήλη διαπιστώνεται στην οσφυϊκή χώρα (συγκεκριμένα στους δύο τελευταίους δίσκους), περίπου το ένα δέκατο των περιπτώσεων αφορά την αυχενική χώρα. Σε γενικές γραμμές, η οσφυϊκή δισκοκήλη είναι συνηθέστερη σε άτομα ηλικίας μεταξύ των 30 και των 50 ετών, ενώ η αυχενική κάνει την εμφάνισή της λίγο αργότερα (άτομα ηλικίας 50-60 ετών). Κάποιες φορές η βλάβη στο δίσκο δεν είναι πλήρης: αντί της κήλης, μπορεί να υφίσταται προβολή του δίσκου, δηλαδή, στην ουσία, παραμόρφωσή του. Και σε αυτή την περίπτωση, εάν το προεξέχον τμήμα έρχεται σε επαφή με τη ρίζα του νεύρου προκαλείται πόνος.

Κι όμως, παρά τα όσα ειπώθηκαν παραπάνω, είναι, επίσης, δυνατόν να υφίσταται δισκοκήλη χωρίς αυτή να προκαλεί ενοχλήσεις. Πράγματι, αν η κήλη δεν έρχεται σε επαφή με το νεύρο, τότε δε δίνει σημάδια της ύπαρξής της. Όταν, όμως, εκδηλώνει την παρουσία της, προκαλεί συνήθως πολύ έντονο πόνο. Τυπικός πόνος δισκοκήλης είναι η ισχιαλγία, η οποία εμφανίζεται με οξύ πόνο που ξεκινάει από το γλουτό και αντανακλά στο πόδι της αντίστοιχης πλευράς. Στην περίπτωση κήλης στην οσφυϊκή χώρα, παρουσιάζεται οσφυαλγία, η οποία επιδεινώνεται όταν πραγματοποιούνται συγκεκριμένες ενέργειες, για παράδειγμα, όταν κανείς κάθεται, βήχει ή φταρνίζεται. Εκτός από τον πόνο, μπορεί να υπάρχει αδυναμία και μείωση της ευαισθησίας κατά μήκος της πορείας του νεύρου. Στην περίπτωση κήλης ενός αυχενικού δίσκου, τα συμπτώματα μπορεί να εκδηλώνονται στο λαιμό, στον ώμο και στο βραχίονα. Ευτυχώς, σπάνια παρατηρούνται σημαντικές επιπλοκές λόγω δισκοκήλης: εάν το εξερχόμενο υλικό του μεσοσπονδύλιου δίσκου συμπιέζει τον νωτιαίο μυελό που βρίσκεται στο εσωτερικό της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να παρουσιαστεί το λεγόμενο σύνδρομο της ιππουρίδας. Η συμπίεση των νευρικών δομών επιφέρει, παράλληλα με τον πόνο και την αδυναμία στο ένα ή και στα δύο πόδια, συμπτώματα στην ουροδόχο κύστη και στο έντερο, με την εμφάνιση ακράτειας ή δυσκολιών κατά την ούρηση, απώλεια της ευαισθησίας στην περιπρωκτική περιοχή και στο εσωτερικό των μηρών και μείωση της κινητικότητας.

Διαβάστε περισσότερα...
 

<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμ. > Τελευταία >>